Rozwój kulinarny Polski
Kiedy, w 1518 roku Bona Sforza przywiozła swoich włoskich kucharzy do Polski, mimowolnie zrewolucjonizowała jadłospis Polaka. Kuchnia włoska ze swoim makaronem, oliwą, dużą ilością warzyw i różnorodnością przypraw fantastycznie wkomponowała się w polskie menu. Góry mięsiwa, którym zajadała się szlachta i wyższe sfery aż prosiła się o urozmaicenie ich czosnkiem, cebulą, pomidorami i ziołami. Stanisław August był wyrafinowanym smakoszem i to dzięki niemu kulinaria zyskały swoje należne miejsce w życiu człowieka, nie było to już jedynie zaspokojenie głodu lecz celebrowanie zdrowego odżywiania się i zwracania baczniejszej uwagi na to, co na talerzu. Wydano pierwsze książki kucharskie z przepisami na potrawy. Potrawy króla były urozmaicone i wyrafinowane, pełne francuskich naleciałości. Niektóre z dzisiejszych potraw mają swoje korzenie w czasach Stanisława Augusta (stek), ale większość pochodzi z XVIII i XIX wieku. Na stołach szlachty polskiej gościł znane nam dziś bigos, barszcz, pierogi.